Je kent de plekken wel: de buurttuin waar je als kind speelde met buurtkinderen. Het buurthuis waar een vage kennis je beste vriend werd. Goede verhalen liggen voor het oprapen op onze gemeenschapsplekken. Maar wie bepaalt welke plekken van waarde zijn? En wie beslist wat er met de plekken gebeurt?
Nederland heeft in 2024 het Verdrag van Faro getekend. Daarin is vastgelegd dat gemeenschappen zelf mogen (mee)bepalen wat zij zien als erfgoed. Voorheen werden die beslissingen vaak genomen door erfgoedexperts, waarbij bijvoorbeeld de historische waarde van een plek van groot belang was. Het verdrag erkent nu dus dat (ontmoetings)plekken ook waardevol kunnen zijn omdat ze door de bewoners gewaardeerd worden. En dat is goed nieuws, want het betekent dat bewoners nu ook een rol spelen in de toekenning en erkenning van die plekken.
In de drie hoofdstukken hieronder vind je meer informatie over het Faro verdrag en over de Wet op Gemeenschapsplekken. Daarnaast vind je praktijkverhalen van bewoners die zelf aan de slag zijn gegaan met erfgoed om hun plekken van betekenis in kaart te brengen, te behouden en op waarde te schatten.