Het Bruishuis is al een steunpunt. Kan het ook een noodsteunpunt zijn?

In tijden van crisis zijn er plekken in de buurt nodig waar bewoners naartoe kunnen voor verbondenheid, basisvoorzieningen en betrouwbare informatie. Het Bruishuis in de Arnhemse wijk Malburgen is een plek waar de infrastructuur daarvoor al grotendeels ligt. Daarom willen ze onderzoeken wat hun rol is als er een calamiteit plaatsvindt. Hun grootste vraag: Kan je bijdragen aan de weerbaarheid van de buurt, zonder opgeslokt te worden in de werkwijze van de crisisorganisaties?

Bruisende betrokkenheid

Het Bruishuis is een levendige ontmoetingsplek gerund door Het Bewonersbedrijf Malburgen. Het voormalige bejaardentehuis heeft 10 verdiepingen. Er wonen 110 mensen en er zijn ruim 25 organisaties gehuisvest, die werk geven aan een kleine 300 mensen. Als je door de schuifdeuren de hal binnenstapt, zie je meteen de grote eettafel. Er zitten altijd wel een paar mensen koffie te drinken. Links in de hal staat de deur naar de Ruilwinkel open. Om de hoek bij de liften begint de Zorgstraat, zoals ze dat zelf noemen. Dat is een gang waaraan verschillende lokale zorgaanbieders en doelgroepgerichte initiatieven kantoor houden. (In het bewonersbedrijf zijn bewoners volledig is de lead: Lees hier meer).

Het Bewonersbedrijf Malburgen huurt het pand en de grond er omheen. Ze verhuren de ruimte zo goedkoop mogelijk door aan bewoners en organisaties. Het onderhoud doet het bewonersbedrijf zelf, met een trouwe groep vrijwilligers. Daarnaast lopen er talloze lijntjes de omgeving in. Naar bewoners, maar ook naar andere sociale organisaties die hier actief zijn. Er is goed contact met het inloophuis, maar ook bijvoorbeeld met het nabijgelegen volkstuincomplex. “We zijn met hart en ziel betrokken bij de wijk,” zegt Floortje Dekkers. Zij is een van de initiatiefnemers van het Bewonersbedrijf Malburgen. “We kennen alle bewoners uit ons pand en veel bewoners uit de wijk. Het zou zonde zijn om aan dit bestaande netwerk van betrokken bewoners voorbij te gaan in tijden van crisis. We zijn gewoon al een steunpunt”. Maar zijn ze ook een noodsteunpunt?

Een Kompas: waar zijn we wel van en waarvan niet?

Tijdens een calamiteit raakt de informele structuur van het bewonersbedrijf de formele structuur van de gemeentelijke crisisorganisatie en veiligheidsregio. Waar kan het bewonersbedrijf dan in voorzien? En voor welke aanvulling is samenwerking nodig? “We willen mensen niet onnodig afschrikken. Gebruiken liever geen termen als ‘nood’, ‘crisis’ en ‘weerbaarheid’. We blijven graag die fijne plek waar je heen kunt gaan voor allerlei activiteiten en voorzieningen, juist in moeilijke tijden. En we willen ook regie houden, zo min mogelijk afhankelijk zijn van overheidsinstanties, want zo werken we altijd”.

Om hun autonomie en regie te behouden en grip te krijgen op hun rol onderzoekt het Bewonersbedrijf Malburgen de komende tijd waar de weerbaarheid van hun gemeenschap zit. Dit doen ze samen met Gabriela Aguirrezabal van Better Social Design. Ze leggen hun inzichten vast in een kompas die duidelijkheid moet geven. In gewone taal. Zo ontstaat er ook ruimte om vanuit de kracht die er al is, het gesprek met de gemeente en veiligheidsregio te voeren.