Stadsdorp Elsrijk gaat zelf aan de slag met welzijnswerk

Wat als je kansen ziet om het welzijnswerk in jullie wijk, buurt of dorp te verbeteren?  Met het uitdaagrecht kunnen groepen bewoners publieke taken van de gemeente overnemen. Hoe pakken ze dat aan bij Stadsdorp Elsrijk in Amstelveen?

“Als jullie de moed hebben, kom met een plan.” Dat was de oproep van de gemeente Amstelveen in 2014. Tijdens een bewonersbijeenkomst nodigde ze initiatiefnemers uit om aan de slag te gaan met het uitdaagrecht. Met deze open vraag gaf de gemeente bewoners ruimte om zelf uit te zoeken waar ze het uitdaagrecht op willen toepassen.

Hans Steenvoorden, oud-voorzitter en penningmeester van Stadsdorp Elsrijk: “We dachten direct aan het welzijnswerk in de wijk.” Er was namelijk een wijkcoach in de wijk die het netwerk van het stadsdorp niet goed wist te vinden. Een gemiste kans, aldus Hans. Stadsdorp Elsrijk had namelijk al gezorgd voor meer verbinding in de buurt. Bij gebrek aan activiteiten in de buurt hebben bewoners 22 activiteitenclubjes opgericht. En met die organisatiekracht wisten ze ook het lokale openluchttheater te redden. Juist dat netwerk biedt ontzettend veel mogelijkheden voor de mensen die in aanraking komen met de wijkcoach. Dus dienden ze een aanvraag in. Een schot in de roos, want nog geen maand later gingen ze aan de slag.

Samen bouwen

De wijkcoach en bewonersinitiatieven werken vanaf dat moment samen onder de hoed van Stadsdorp Elsrijk. Dat doen ze vanuit een gedeelde filosofie: ‘Als je wat met mensen wil, moet je ze opzoeken.’ De wijkcoach vindt bewoners die het even zwaar hebben, of zich eenzaam voelen. De coach legt contact, en helpt mensen op weg. Ook maakt de coach verbinding met het buurthuis en de buurtactiviteiten van het stadsdorp.

In overleg met de gemeente loopt dit uitdaagrecht voor 7 tot 10 jaar. Dit levert duurzame groeimogelijkheden op voor het Stadsdorp. Er is stabiliteit voor werknemers om te investeren in het bouwen van een netwerk. Hans ziet dat er sinds deze samenwerking nog meer levendigheid is in de wijk. Mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken, vinden nu namelijk ook hun weg naar het buurthuis. Bijvoorbeeld naar de boomwandelingen door de wijk, geleid door een gepensioneerd boomdeskundige. “Die man kan geweldig goed vertellen, dus dan ben je uren zoet”, aldus Hans.

Uitdaagrecht in de praktijk

Per jaar krijgt het stadsdorp 200.000 euro voor het welzijnswerk. Daarvan betalen ze de wijkcoach, de sociaal beheerder en de communicatiemedewerker van het buurthuis. Zo is er ook budget om het buurthuis draaiende te houden en voor de wijkkrant, nieuwsbrief en activiteiten. Elk jaar schrijven ze een verantwoording en evaluatie over de besteding.

Hans omschrijft de proactieve houding van de gemeente als een succesfactor. De wethouder en ambtenaren zijn enthousiast over het welzijnswerk, en schrijven mee wanneer nodig. En elke één á twee maanden komt er een raadslid op bezoek om mee te denken. En tijdens de aanvraag werden ze actief ondersteund door twee raadsleden. Dan is er ook nog een externe adviseur, die af en toe meedenkt. Vanuit vertrouwen in de samenwerkingen staat er dus een stabiele hulptroep klaar wanneer dat nodig is.

Tips

• Het is goed om te professionaliseren, maar zorg dat het niet een nieuw instituut wordt. De kracht van een bewonersinitiatief is haar sterke netwerk in de buurt. Blijf als kartrekkers investeren in informele relaties.
• Zorg dat je duurzaam aan de slag kan met het uitdaagrecht. Spreek een minimale termijn af, en geef mensen de ruimte om netwerken te vormen. Zorg als mogelijk ook voor een buffer, mocht het uitdaagrecht onverhoopt stuklopen.
• Met een sterke achterban, kom je ver! Nodig de gemeente uit om vaak langs te komen en mee te denken en te schrijven, en zoek een externe adviseur.