Een sociale kaart is een overzicht van organisaties, diensten en voorzieningen in het sociale domein in een bepaald gebied. Denk aan huisartsen en GGZ, maar ook aan vrijwilligersorganisaties, buurthuizen, informele buurtinitiatieven en jongerenwerk. Met een sociale kaart vinden inwoners gemakkelijk de weg naar oplossingen, zonder een beroep te doen op de gemeente. Voor bewonersinitiatieven is de sociale kaart een praktisch hulpmiddel. Zo kun je als bewonersinitiatief:
Door het bestaande aanbod in kaart te brengen zie je waar het ‘piept en kraakt’. Je ziet bijvoorbeeld welke groepen (nog) niet bereikt worden en welke vragen er blijven liggen. Je kunt jouw ideeën hierop aanpassen en laten zien welke meerwaarde jouw initiatief heeft.
Krijg je signalen of vragen van bewoners? Niet alles kun je zelf oplossen. De sociale kaart helpt om mensen gericht door te verwijzen. Daarnaast is het belangrijk om zelf ook goed vindbaar te zijn, zodat andere organisaties ook naar jouw initiatief kunnen doorverwijzen.
Samen kom je verder! Een sociale kaart laat zien wie er nog meer actief is in de buurt. Zo heb je aanknopingspunten om kennis en ervaring te delen, activiteiten op elkaar af te stemmen en de handen ineen te slaan.
Een voorbeeld van een sociale kaart is het Wijkinformatiepunt Utrecht Oost.
Zelf een sociale kaart maken? Er zijn verschillende bronnen waarmee je jouw omgeving in beeld brengt. Maak bijvoorbeeld gebruik van:
Leg de verzamelde informatie vervolgens overzichtelijk vast in een (digitaal) schema en werk het regelmatig bij. Deel het document eventueel, zodat ook anderen erin kunnen werken.