“Bij Buurtenergie proberen we juist mensen te bereiken die minder middelen en macht hebben. Zo hoop ik bij te dragen aan een energietransitie die eerlijker is, met gelijke kansen voor iedereen.”
Al in haar studententijd was Jasmin op zoek naar een groep of collectief van mensen met wie ze samen een bijdrage kan leveren aan het bestrijden van ongelijkheid en het ontwikkelen van fijne, rechtvaardige alternatieven. Deze zoektocht bracht haar eerst bij een collectief dat zich inzette voor een meer genderrechtvaardig nachtleven en vervolgens bij een initiatief dat zich bezighield met vraagstukken rond duurzaam leven. Die ervaringen inspireerden haar uiteindelijk om te kiezen voor een studie in Nederland.
Als onderzoeker kon ze haar achtergrond als politicoloog inzetten in projecten rond energiegemeenschappen. Daarbij bleef een centrale vraag haar bezighouden: ‘Hoe schep je met politiek en beleid de basis waarmee mensen hun eigen leefomgeving kunnen vormgeven, op de manier die zij willen?’
Een samenwerking dus waarin verschillende spelers elkaar versterken, in plaats van tegenwerken. Daarbij gelooft ze in het idee dat er altijd een weg is, ook al is die niet altijd direct zichtbaar. Door open te blijven staan voor andere perspectieven en actief het gesprek aan te gaan, ontstaan vaak pas echt vernieuwende oplossingen. Want problemen maken creatief en dat drijft haar: blijven zoeken naar manieren om dingen tóch voor elkaar te krijgen.
‘Ik geloof in de kracht van collectieven en gemeenschappen. Ik ben ervan overtuigd dat mensen in groepsverband vaak beter functioneren en dat de toenemende individualisering ons juist afhankelijker maakt van de markt. Mensen zijn in staat om zichzelf te organiseren en weten vaak heel goed wat goed is voor hun specifieke groep. En ze kunnen die kennis ook omzetten in concrete actie.
Bij LSA kan ik daar direct een bijdrage aan leveren: mensen ondersteunen in het opbouwen van iets voor zichzelf én voor het collectieve welzijn. Ik kan helpen collectieven te versterken en hen zien groeien op hun eigen pad — dat motiveert me enorm.
Daarnaast geloof ik dat de structurele ongelijkheid, en de gevoelens van machteloosheid die daarmee gepaard gaan, een fundamentele oorzaak zijn van veel kwaad. Bij Buurtenergie proberen we juist mensen te bereiken die minder middelen en macht hebben. Zo hoop ik op deze manier bij te dragen aan een energietransitie die eerlijker is, met meer gelijke kansen voor iedereen.’
‘Ik hoop dat er in de politiek veel meer erkenning komt voor wat bewoners zelf kunnen, en dat hun kennis, expertise, wensen en behoeften serieus worden genomen. Bij het maken van beleid zou ook rekening moeten worden gehouden met wat er lokaal nodig is — gebaseerd op de kennis van actieve mensen in de buurt, die als gelijkwaardige partners worden gezien.
Door bewoners nauwer te betrekken en meer mogelijkheden te bieden om actief mee te doen, kan de politiek weer dichter bij de mensen komen te staan. Politiek wordt dan niet iets dat ver weg plaatsvindt, en mensen uit elkaar drijft maar iets wat zichtbaar en voelbaar is in de eigen buurt en verbindt. Zo kunnen mensen zich weer onderdeel voelen van een groter geheel — en hopelijk ook weer dichter bij elkaar komen.’