Van coronavirus naar een ‘epidemic of kindness’

  • "An epidemic of kindness," dat is wat Philip Booth en Sue Price van de Barnwood Trust in Gloucestshire (Engeland) om zich heen zagen in coronatijd. Als positieve tegenhanger van COVID-19, leken actieve vriendelijkheid, zorg om elkaar, creativiteit en actiebereidheid zich nog veel sneller te verspreiden over buurten en wijken. In een kort tijdsbestek passeerde alles de revue. Van onderlinge hulp tot grote vragen over hoe buurten en wijken er eigenlijk uit zouden moeten zien.

    Net als hier in Nederland komen burenhulp groepen als paddenstoelen uit de grond. Dit is niet iets dat uitgerold wordt, maar spontaan ontstaat. Juist op plekken waar al een sociale infrastructuur is en community builders aan de slag zijn gegaan,  zijn deze groepen binnen een paar dagen opgezet. OvUiter het overweldigende aanbod aan hulp (veel groter dan de expliciete vraag), bleek ook wel dat er meer broeide dan alleen buren willen helpen. Het ging misschien wel meer om willen geven, om contact te maken terwijl de eigen leefomgeving kleiner werd. Zo organiseerden mensen ‘stay at home street parties’ en nodigden buren elkaar in een straat uit om allemaal op hetzelfde moment ’s ochtends in de voortuin een kop thee te drinken.

    Meer contact in publieke ruimte

    Foto via Sue Price / Barnwood Trust

    De behoefte om te willen geven raakt natuurlijk ook de kern van ABCD. Wat heb ik te bieden dat ik kan delen met anderen? Dat betekent ook dat dingen die eigenlijk normaal vooral binnenshuis plaatsvinden, nu in de etalage kwamen te staan. Mensen die elke dag een andere grap of zelfgemaakt kunstwerk achter het raam hangen. De publieke ruimte wordt veel nadrukkelijker een plek om contact te maken. Door stoeptekeningen met een positieve boodschap, of versierde bushokjes. Maar ook intensiever en langduriger. Iemand die hoort dat ouders met hun handen in het haar zitten en van gekkigheid niet meer weten wat ze met hun kinderen moeten doen terwijl zij niet naar buiten mochten. Zij maakte een kist in hun voortuin met verschillende activiteiten voor kinderen, die ze elke dag aanvulde. Ze heeft in totaal 800 activiteiten pakketjes uitgegeven. Niet aan mensen die ze direct kende, maar binnen een netwerk dat zich steeds maar uitbreidde op basis van mond-tot-mondreclame.

     

    Hulp geven in plaats van vragen

    We staan er niet altijd bij stil wat het kan betekenen als je iets kunt geven. En dat mensen niet altijd gewend zijn om te geven. Veel mensen zijn gewend om geholpen te worden en als hulpbehoevend benaderd te worden. Philip geeft een voorbeeld van een buurtgenoot die via een buurt whatsapp groep in coronatijd in eerste instantie veel om hulp vraagt, maar steeds minder van zich laat horen. Totdat iemand in de groep vraagt om wilgentakken voor een project. Daar had zij de achtertuin vol mee liggen, en ze kon dus wilgentakken geven aan een ander. Dat kleine moment van kunnen delen, maakte dat zij niet hulpbehoevend was, maar juist hulp kon geven. Daarna deed ze opeens weer volop mee in de whatsappgroep.

    Sue vertelt over iemand die steeds minder meedeed in een whatsappgroep. Als ze dat wel deed, deelde ze vreemde berichten . Totdat ze uiteindelijk vroeg of iemand voor haar kat kon zorgen. Toen iemand bij haar aanbelde omdat ze zich zorgen maakten, bleek dat ze snel naar het ziekenhuis moest. Bij thuiskomst vroegen haar buren haar niet ‘waar kunnen we je bij helpen’, al deden ze dat met liefde. In plaats daarvan vroegen ze: ‘wat zou je nu graag doen, als het zou kunnen?’ Dat bleek tuinieren te zijn. Met haar groene balkon daagde ze vervolgens weer haar buren uit om hun balkon ook te vergroenen en daar hielp zij ze bij.

    Wie beslist in de wijk?

    Zoveel activiteit in zo’n korte tijd, dat geeft stof tot denken. Dit zal niet de enige crisis in de toekomst zijn, dus wat kunnen we doen om ervoor te zorgen dat we bouwen aan weerbare gemeenschappen? Het eerste dat uit deze tijd bleek was wel dat we misschien gewend zijn geraakt aan instituties die dingen voor ons doen, maar dat dat niet altijd de meest logische manier, of meest effectieve manier is. Ja, in een gezondheidscrisis heb je gedegen ziekenhuizen nodig om patienten te helpen. Maar voor het dagelijkse leven in de wijk, is het de gemeenschap zelf die het verschil maakt. Voor de toekomst betekent dat volgens Philip ook dat er nu ruimte is om op een andere manier naar lokale democratie kijken. Wie maken er de beslissingen over wat er in de wijk gebeurt en hoe de toekomst van de wijk eruit zou moeten zien?

    Meld je aan voor de nieuwsbrief

    De Barnwood Trust heeft de afgelopen tijd hard gewerkt aan een ‘community building gids’, vol praktische informatie waar je zelf mee aan de slag kunt. Daarnaast werken we zelf ook aan een nieuw boek over ABCD. Wil je graag op de hoogte gehouden van deze publicaties, ander nieuws over community building en het LSA in het algemeen? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief.

     

  • Meer van onze leden

    Samen Sterk in Holy

    Samen Sterk in Holy

    Samen Sterk in Holy is een met, voor en door bewonersinitiatief in de wijk Holy in Vlaardingen. Samen met bewoners ...

    Lees meer >
    Bewonersorganisatie Gilden

    Bewonersorganisatie Gilden

    Bewonersorganisatie Gilden verbindt de bewoners uit de Gildenwijk in Spijkenisse door activiteiten te organiseren ...

    Lees meer >
    Door Achterveld Voor Achterveld / DAVA

    Door Achterveld Voor Achterveld / DAVA

    DAVA is de afkorting van Door Achterveld Voor Achterveld. Deze vereniging van vrijwilligers heeft als doel ervoor ...

    Lees meer >